ป่าน's profileCyber Space...BlogLists Tools Help

Cyber Space...

ที่ว่าง อิเล็คทรอนิกส์...

ป่าน ป่วน

May 09

manga studio

 
เมื่อสมัย10กว่าปีที่แล้ว (อู้หู... นานจัง)
ผมเป็นแฟนแมกกาซีนการ์ตูน ฉบับนึงครับ ชื่อว่า ไทคอมมิค
สารภาพว่า ตอนนั้น แอบคิดในใจว่าอยากเป็นนักเขียนการ์ตูน แบบคุณตาโปน ที่เขียนเรื่องตะกร้อเลยล่ะครับ
แต่ก็เก็บความรู้สึกลึกๆนี้ไว้ ไม่กล้าบอกป๊า ม๊า เพราะกลัวจะหาว่าไม่จริงจังกับชีวิต
อย่างไรก็ตาม ป๊าม๊า ก็สนับสนุนให้ผมวาดการ์ตูนเป็นงานอดิเรกมาตลอดครับ
เรียกว่าอุปกรณ์การวาด ป๊าม๊า ก็ซื้อค่อนข้างครบชุด ตามที่เด็กประถมพึงจะใช้เป็น

อุปกรณ์นึงที่สำคัญต่อการวาดการ์ตูนแบบ manga มาก ก็คือ สกรีนโทน ครับ
ขออธิบายคร่าวๆว่า สกรีนโทน ก็คือส่วนที่เป็นสีเทาความเข้มต่างๆกัน ในหนังสือการ์ตูนน่ะครับ
มันจะเป็นสติ๊กเกอร์ที่มีลายจุดๆ ถี่ๆ จนมองเห็นเป็นสีเทา อยู่บนนั้นครับ

ป๊าม๊า ผมก็เป็นพ่อแม่ที่แสนประเสริฐครับ สรรหาของเล่นมาให้ลูกๆที่แสนเอาแต่ใจ
ม๊าผมทำงานรับราชการ กระทรวงเกษตรครับ
จะมีหน่วยงานนึง ที่ทำสำรวจแผนที่ เค้าต้องใช้สกรีนโทน เพื่อนำมาลงโทน ในแผนที่ครับ
ม๊าผมก็อุตส่าไปถามคนที่ทำงานให้ ว่ารุ้จักสกรีนโทนไหม ลูกอยากลองใช้
(โปรดจินตนาการถึง ข้าราชการผู้หญิงที่ทำงานด้านสถิติคนนึงครับ
ไม่ได้มีความรุ้เรื่องงานศิลปะอะไรเลย แต่ต้องไปนั่งตามหา สกรีนโทนให้ลูกชาย)

และแล้วผมก็ได้สกรีนโทน กลับมาใช้ที่บ้านครับ จำได้ว่าสมัยเด็กๆแผ่นเบ้อเร่อเลยครับ
จะตัดมาใช้ก็ลำบาก โต๊ะไฟก็ไม่มีครับ ทำกันแบบงูๆปลาๆ
พบว่า ใช้ยากมากครับ 555 ตอนนั้นยังเด็กครับ ความอดทนน้อย + ฝีมือไม่มี

สกรีนโทนใช้ยาก ก็ไปซื้อหนังสือ สกรีนเทียม ของวิบูลย์กิจมาใช้
(สกรีนเทียม คือ สกรีนที่ดัดแปลงการใช้โดยคนไทย ด้วยวิธีการซีรอกซ์ครับ)
ก็ยากอีกครับ ไม่มีโต๊ะไฟ เอาคัทเตอร์ตัด ก็ตัดพลาด ตัดผิดก็เยอะ
วาดไปวาดมา พาลจะหมดไฟเอาได้ง่ายๆครับ

ผมก็เลยเลิกเป็นนักเขียนการ์ตูนมันซะเลยครับ 555

และแล้ววันเวลาก็ผ่านไป ไวเหมือนโกหก
ที่ปี 2009 ปีที่ microsoft word ใช้ยากกว่า photoshop

ในช่วงที่ผมออกจากงาน ก็ได้เริ่มลองหัดใช้ปากกา GPEN ลองมาเขียนการ์ตูนดู
และก็มีโปรเจคจะทดลองวาดการ์ตูนสั้นซักเรื่องนึงดูครับ
ถ้าไปรุ่งทางนี้ ก็อยากจะทำให้เต็มที่ 555

ผมก็ไปนั่งหาข้อมูลมาครับ ว่ามีอุปกรณ์อะไรจำเป็นต่อการวาดการ์ตูนบ้าง
(คราวนี้มั่นใจว่าสู้แหลก เพราะไปชุบตัวมาในคณะที่ผลิตงานเขียนแบบเป็นว่าเล่น 555)
พบว่ามีสิ่งที่น่าสนใจอย่างนึง นั่นก็คือ
ยุคนี้ พศ.นี้ แล้ว สกรีนเทียมที่ผมรุ้จักมันได้เปลี่ยนไป
จากเมือ่ก่อน ที่ใช้การซีรอกซ์ แล้วนำมาแปะบนต้นฉบับ
ปัจจุบัน เราใช้วิธีการนำมันไปแสกน และนำมาใส่ลงในโปรแกรมชื่อว่า

MANGA STUDIO
 
จริงๆมันคือโปรแกรมที่ใช้สำหรับตกแต่งภาพครับ คล้าย photoshop
แต่จะพิเศษตรงที่ว่า มันได้ทำเครื่องมืออัติโนมัติ ที่จำเป็นต้องใช้ในการเขียนการ์ตูน
เช่น ไซส์กระดาษ   การเว้นขอบ   ตกแต่งเส้นปากกา   ทำspeed line   ถมดำ   ทำฉาก   โอ๊ย เยอะแยะเลยครับ ที่จะทำได้
แต่พวกนี้มันจะไม่ทำให้ผมเปลี่ยนใจจาก photoshop ได้เลยครับ ถ้าไม่มีเจ้านี่ 5555
 
TONE ครับ!!
มันใส่โทนลงไปได้อย่างอิสระ!!!
แปะเข้าไปสิ มีเป็นร้อยๆแบบเลย ไม่ต้องไปนั่งหา นั่งซื้อให้วุ่นวายว่าจะเอาแบบไหน
ไม่ต้องมานั่งใช้คัทเตอร์ขูดสกรีน ไม่ต้องใช้โต๊ะไฟให้วุ่นวาย
ลงหมึกเสร็จ ก็เอามาลงโทน ในนี้ได้สบายแฮ
ผิดก็แก้ใหม่ๆๆๆๆๆ ไม่ละเอียดก็ซูมๆๆๆ แก้ๆๆๆๆ สบ๊ายย...
 
 
 
 
อันนี้ลองวาดด้วยเมาส์ด้วยซ้ำนะครับ
จะสังเกตได้ว่า เส้นที่ใช้วาดจากโปรแกรมนี้
น้ำหนักจะดูเป็น manga กว่า photoshop illustrator ครับ
 
 
 
แหม่ สมัยนี้นี่มันสะดวกสบายกว่าตอนผมเด็กๆเยอะเลยแฮะ 555
(มิน่า เด็กๆสมัยนี้วาดโดจินกันเก่งๆทุกคนเลย น่าชื่นใจแทนครับ)
ผมเองก็ต้องพยายามฝึกเพิ่มขึ้นอีกด้วยครับ เพื่อไม่ให้ล่าช้าไป
เนื่องจาก 10 ปีที่ผ่านมาผมปล่อยให้เด็กๆ และ เพื่อนๆ ทิ้งห่างไปซะไกล
 
ถ้าใครมีฝันจะเป็นนักเขียนการ์ตูน แล้วผ่านมาอ่าน
ก็ขอชักชวนให้มาวาดด้วยกันครับ
MANGA STUDIO มันช่วยทำให้อะไรง่ายขึ้นเยอะเลยครับ
 
อย่าพึงเว้นแม้วันวาน
บอมิจารสักเส้นเดียว
 
architrax
April 18

วันเกิดฉัน

อยากเขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้มานานแล้วครับ
ถึงจะฟังดูเป็นเรื่องเล็กน้อยมากๆ
แต่ก็อยากที่จะเล่าให้ฟังครับ
ตอนนั้น ผมกำลังอยู่ชั้น อนุบาล เป็นวันเกิดผม
แม่ผมรับผมกลับบ้าน
ในมือถือกล่องของขวัญกล่องเล็กๆกล่องนึง
ผมดีใจมาก เปิดห่อของขวัญอย่างรวดเร็ว
เปิดออกมา ตกใจ และ ผิดหวัง
ใบหน้าเปื้อนยิ้มเมื่อกี๊ หายไปด้วยความเป็นเด็ก
เพราะข้างในห่อของขวัญ
เป็นกล่อง Pocky รส ช๊อคโกแลต 1 กล่อง
หน้าตานิ่งมาก และรู้สึกเสียใจ แต่ก็เปิดกินเลย

...

แม่ผมยิ้มนิดหน่อย
เปิดมา เป็นเกมส์กด ขนาดเท่ากล่อง pocky สีน้ำเงิน
เป็นเกมส์รถถัง ยิงเครื่องบิน เคลื่อนที่ได้ 3 ช่อง
(ซ้าย กลาง ขวา...)
มันเป็นเกมส์กดโง่ๆ สู้เครื่อง famicom ที่ฮิตมากในสมัยนั้น ไม่ได้เลย
แต่มันสนุกมาก สนุกมาก จริงๆ
เป็นความรุ้สึกดีๆ ที่เด็กอนุบาลธรรมดา ก็สามารถรับรู้ได้
เล่นไม่หยุดเลยล่ะครับ
...

...

มาถึงตอนนี้ คิดถึงแล้วก็รู้สึก กึ่มๆ อย่างบอกไม่ถูก
แต่ก็รู้สึกประทับใจมากครับ

SURFSAFE ครับ

March 08

Untitle-03

host ภาพเจ๊ง
ไว้ upload ให้ใหม่นะจ๊ะ

Image hosting by UpPicth.com


Image hosting by UpPicth.com


Image hosting by UpPicth.com


Image hosting by UpPicth.com


Image hosting by UpPicth.com


Image hosting by UpPicth.com


Image hosting by UpPicth.com


Image hosting by UpPicth.com


Image hosting by UpPicth.com


Image hosting by UpPicth.com


Image hosting by UpPicth.com


Image hosting by UpPicth.com


Image hosting by UpPicth.com


Image hosting by UpPicth.com


SURF SAFE

February 04

ฝันดี

"ราตรีสวัสดิ์ นอนหลับฝันดี..."

เป็นวลีติดหูที่ได้ยินมาตั้งแต่เด็ก แต่เล็ก...
ผมไม่เคยสนใจกับมันเลย ฟังแล้วก็ผ่านหูไปด้วยความเคยชิน จนกระทั่ง...
เย็นวันนี้ ผมได้ดู animation เรื่อง paprika จนจบ...
ก็เลยลองถามตัวเองขึ้นมาเล่นๆว่า นานแค่ไหนแล้วนะ ที่ไม่ได้ "ฝันดี"...

อืมมม... นั่นสินะ นานเท่าไหร่แล้ว...
คิด... คิด...

...

คิดไม่ออกแฮะ...

...

งั้นลองนึกดูซิว่า "ฝันดี" ครั้งสุดท้ายที่จำได้ เป็นยังไง...
คิด... คิด...

...

คิดไม่ออกแฮะ...

...

ผมรีบย้ายตัวเองมานั่งอยุ่ที่หน้าคอมพิวเตอร์ทันที...
ในใจของผมรู้สึกกลัว และ หวั่นวิตกขึ้นมาเล็กน้อย...

ใช่แน่ๆ!...
ความจริงแล้วผมอาจจะไม่เคยฝันดีเลยซักครั้ง!?...

ลองนึกย้อนกลับไป...
ถ้าไม่ได้ฝันร้ายประเภทที่แบบ ทำให้รู้สึกกังวล ไม่สบายใจ น่ากลัว หรือ เศร้า ไปเลย...
ก็จะเป็นเหตุการณ์แบบ เฉยๆ...
เช่น วันนี้ซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์รับจ้างไปส่งงาน หรือ วิ่งเล่นกับลูกพี่ลูกน้องในซอย ฯลฯ...
ซึ่งก็ไม่ได้เป็นความสุขที่พิเศษ จากชีวิตในโลกความจริงเสียจนต้องเรียกว่าเป็น "ฝันดี"...

ที่เหลือ ก็จะเป็นสิ่งที่เกือบๆจะคล้าย "ฝันดี" แต่ไม่ใช่...
(ซึ่งผมคิดว่า มันช่างโหดร้ายพอๆกันกับ "ฝันร้าย" เลย)
อย่างเช่น ฝันว่าแม่ซื้อหุ่นยนตร์ transformer ให้ครบชุดใหญ่มาก...
แต่แม่ยังไม่ให้เล่น ให้ทำการบ้านก่อน...
พอทำการบ้านเสร็จ ความฝันนั้นก็พลัน มลาย หายสิ้นไป พร้อมกับแสงแดดตอนเช้า...
ทิ้งผมไว้กับความ เสียดาย และ เสียใจ ที่ถูกหักหลัง...

...

ทุกท่านที่เข้ามาแวะเวียนอ่าน blog ของผม...
รบกวนแบ่งปันความฝัน ที่เป็น "ฝันดี" ให้ผมได้ฟังหน่อยจะได้ไหมครับ...
อยากพบเหลือเกินครับ :)

ราตรีสวัสดิ์ นอนหลับฝันดีครับ...
(ช่างเป็นคำอวยพรที่ไม่มีค่าอะไร สำหรับผมจริงๆ :) )