ระหว่างที่ผมกึ่งหลับ กึ่งตื่น เคลิ้มๆอยู่...

อยู่ดีๆก็มีฉากนี้เข้ามาปะทะในหัวครับ...

 

...

 

นิจิมูระ เคโจ ผู้อาภัพ...

พ่อของเขาเป็นชายที่ขายวิญญาณให้กับปีศาจผีดูดเลือด เพื่อแลกกับเงินทอง...

จนต้องติดเชื้อประหลาด ที่ทำให้รูปร่างภายนอกอัปลักษณ์...

และสูญเสีย ความสามารถที่จะตายไป...

ถึงแม้ร่างกายจะถูกทำลายไปเท่าใด ก็จะกลับคืนสู่สภาพเดิมในทันที...

 

นิจิมูระ เชื่อว่าพ่อของตนนั้น สติฟั่นเฟือนไปพร้อมกับร่างกายที่ไม่มีวันกลับมาเหมือนเดิม...

ภาพร่างเน่าเปื่อยของพ่อตน คลานไปที่หีบสมบัติ เพื่อค้นหาความว่างเปล่าภายในนั้น ซ้ำแล้วซ้ำเล่า โดยไร้จุดหมาย และไม่สนใจใยดี สิ่งรอบตัว...

ทิ่มแทงหัวใจของเข้ามาอยุ่หลายปี ความหวังของเขา มีเพียงหาใครซักคนที่มีความสามารถที่จะ จบชีวิตที่แสนทรมานของพ่อเขาได้เท่านั้น!!!...

 

ฮิงาชิคาตะ โจสุเกะ ตัวเอกใน jojo ภาค 4

ต่อสู้กับนิจิมูระ เพื่อยับยั้งการสร้าง "ผู้ที่มีความสามารถ ในการฆ่า" ที่เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆในเมือง โมริโอ...

ขณะที่ต่อสู้กันยังไม่รู้ผลแพ้ชนะ โจสุเกะอาศัยจังหวะ เข้าถึงตัวของพ่อนิจิมูระ...

และใช้ความสามารถพิเศษของตน ทำการ 'ซ่อมแซม' หีบที่พ่อของ นิจิมูระ กำลังค้นหา 'บางสิ่ง' อยู่...

 

ด้วยความสามารถในการ 'ซ่อมแซม' ของ โจสุเกะ ทำให้สิ่งของที่เคยอยู่ภายในหีบ กลับมาเป็นดังเดิม...

โจสุเกะตั้งใจจะแสดงว่า การที่พ่อของ นิจิมูระ พยายามค้นหาในหีบสมบัติ ตลอดหลายปีที่ผ่านมานั้น ต้องมีความหมายบางอย่าง...

 

สิ่งที่พ่อของ นิจิมูระ ค้นหาอยู่ นั่นก็คือ...

เศษรูปถ่าย สมัยเด็กๆ ของ นิจิมูระ...

พ่อของเขาไม่ได้ฟั่นเฟือนไป!!! และยังจดจำลูกชายของตัวเองได้เป็นอย่างดี!!!

 

ประโยคเท่ๆโผล่มา 1 ดอก...

 

โจสุเกะ เป็นตัวเอกที่มีความสามารถในการ "รักษา"

(anti คาแร็คเตอร์พระเอกทุกตัวเลย ในยุคนั้น อินดี้หนักมาก...)

 

เท่สุดตีนนนนน...