| ป่าน's profileCyber Space...BlogLists |  Tools  Help |
|
February 24 อุบัติเหตุ - 01 01/02/51 update เอาภาพมาใส่เพิ่มให้ดู... 
เมื่อประมาณ 3-4 ปีที่ผ่านมา...
ผมได้รับอุบัติเหตุ จากการลื่นล้มในห้องน้ำ... ทำให้มือขวาของผม ครูดไปกับผนัง ซึ่งมีที่วางสายชำระติดอยุ่... ขณะที่มือครูดลงไปนั้น ที่วางสายชำระเจ้ากรรม ก็ดันมาหัก ทำให้มันมีคม...
แล้วมันก็บาดเข้าที่ฝ่ามือของผมครับ... ตอนที่โดนบาดนั้น ก็ยังรุ้สึกเจ็บแปล๊บๆ แต่ก็ไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้น... ลุกขึ้นมาดู ปรากฏว่าเป็นรอยแผลฉกรร ลึกเข้าไปจนเห็นกล้ามเนื้อภายใน... บาดแผลยาวประมาณ 6-7 ซม. เป็นรอยยาว ทิศทางเดียวกับแขน... ระหว่างที่ตกใจอยุ่นั้น ผมร้องตะโกนให้แม่ช่วยพาไปโรงพยาบาลหน่อย...
ตอนนั้นตกใจมากๆ ความรู้สึกในมือคือ ชาไปหมด... แต่ผมค่อนข้างมั่นใจว่าอีกซักพักมันคงต้องเจ็บมากๆแน่เลย... แม่หยิบผ้ามาห่อมือ ไว้ ไม่ให้เลือดที่พุ่งกระฉุดอยุ่นั้น ออกมามากจนเกินไป... แล้วก็ออกมาเรียกแท๊กซี่ไปโรงพยาบาลเลย เพื่อความรวดเร็ว... โรงพยาบาลรามาฯ อยุ่ใกล้บ้านผมสุดล่ะมั๊ง ในตอนนั้น...
ผมมาถึงโรงพยาบาล ก็ถูกนำตัวเข้าไป ER เลยครับ... ระหว่างที่รอหมออยู่ ก็หวลกลับไปคิดถึงคำถามหนึ่ง ที่เพื่อนตอนมัธยมผมเคยถามผม... "ถ้ามึงเป็นสถาปนิก แล้วมึงมีอุบัติเหตุที่มือขวา จนใช้ไม่ได้ มึงจะทำไงวะ??"
ผมเสียวสันหลังวาบขึ้นมา ลองขยับดูปรากฏว่าขยับได้ แต่ไม่มีความรุ้สึกอะไรเลย...
ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะมันชา หรือว่า เส้นประสาทมันพัง... หมอทำความสะอาดแผล พร้อมกับแหวะดูภายใน...
ว่ามีเศษสิ่งสกปรก หรือ เศษพลาสติกที่บาดมือผม ตกค้างอยุ่หรือเปล่า... หมอบอกว่า ถ้าเป็นรพ.เอกชน จะฉีดยาชาก่อน แล้วค่อยล้าง... แต่นี่คือ โรงพยาบาลรัฐฯ ฉะนั้น ตอนล้างไม่มียาชานะจ๊ะ... เจ็บเหี้ยๆ...
ผมนึกในใจ พร้อมสาบแช่ง คนกำหนดข้อบังคับนี้ขึ้นมา... หลังจากจัดการเรียบร้อยแล้ว ก็เริ่มต้นเย็บแผล...
หมอฉีดยาชาเข้าไปในปากแผล ผมรุ้สึกได้ถึงความเจ็บของการที่มีสิ่งแปลกปลอม... ทิ้มเข้าไปในกล้ามเนื้ออ่อนๆ ยุ่ยๆ ที่เพิ่งโดนบาด... แผลยังไม่ชาดี หมอก็เริ่มทำการเย็บแผลทันที!!!... นี่คือการเย็บแผลครั้งแรกในชีวิตผม ก่อนหน้านี้เป็นเด็กไม่ซนครับ ไม่เคยเกิดแผลอะไรเลย... ตื่นเต้นมากๆครับ... แป๊ก... แป๊ก... แป๊ก... เสียงกดเครื่องมือเย็บแผล...
ความรุ้สึกคล้ายมือถูกเย็บด้วย เครื่องเย็บกระดาษ... ทุกแป๊ก เจ็บเท่ากัน... จนนึกสงสัยว่า ไอ้การฉีดยาชาเนี่ย มันช่วยให้หายเจ็บจริงมั๊ยนะ... แผลในมือผม ปิดลงแล้ว ถึงดูเผินๆจะแนบสนิทดี... แต่ผมก็รุ้สึกได้ว่า มือมันตึงๆ เหมือนว่าจะเย็บเข้ามาชิดมากเกินไป มือเลยดูอ้วนๆพิกล... ผมกลับมาบ้าน คิดอยุ่ในใจว่า พรุ่งนี้แม่งเจ็บหนักแน่ๆ...
ตอนนี้มือยังชาอยุ่ คงเพราะฤทธิ์ยาชาด้วย... ผมกินยาแก้ปวดแล้วก็นอนไป... ตื่นมาตอนเช้า...
อยากให้เมื่อคืนฝันไปมากๆ แต่อย่าไปหวัง เพราะตื่นมามือก็ห่อผ้าพันแผลแล้ว... ผมยังกังวลเรื่องการประกอบวิชาชีพอยุ่ จึงลองขยับมือดู... พบว่า... ขยับไม่ได้!!!...
นอกจากนี้ ความรู้สึกบนมือของผมยังไม่ครบถ้วน นิ้วกลางของผมยังไม่รุ้สึก!!! ผมตกใจมาก โทรศัพท์ไปหาหมอ ได้คำอธิบายมาดังนี้ครับ...
1. แผลที่ได้เมื่อวาน บาดลึกเข้าไปถึงเส้นประสาทครับ
ทำให้เส้นประสาทมากมายที่อยุ่บนมือ ทำงานผิดพลาดได้ 2. ไอ้ที่วางสายชำระนั่น มันตัดโดนเส้นเอ็นครับ ผมเลยไม่สามารถขยับมือได้!!!
แต่โชคดีมากๆๆๆๆๆๆๆ ครับ ที่มันตัดทางยาว นึกภาพตามนะครับว่า ที่ข้อมือเราจะมีเส้นเอ็นเส้นนึง ชัดๆวิ่งอยุ่... มันตัดแนวเดียวกับเส้นเอ็นน่ะครับ เลยทำให้เอ็นมันยึด... หมอบอกว่าถ้าตัดอีกด้าน อาจจะซวยกว่านี้ ถึงขั้นขยับไม่ได้ไปอีกนาน... ผมคิดไว้ว่าเรื่องซวยของผมจะมีแค่เรื่อง เจ็บกับ การขยับไม่ได้เท่านั้น...
แต่ผิดแล้ว ยังมีเรื่องบ้าๆอีกมากมาย เช่น... ผมต้องพยายามทำกายภาพบำบัดมือตัวเอง เพื่อให้มันกลับมาใช้ได้อีกครั้ง...
วิธีการก็ง่ายๆครับ หลังจากปรึกษา แพทย์มาแล้ว... นึกภาพตามนะครับ ตอนนี้ผมมือเหมือนจะ กึ่งๆ หงิกอยุ่ เพราะมันยึดทั้งมือเลย... ผมจะต้องพยายามเอามือซ้าย ค่อยๆดัดให้มันตรงให้ได้ 555... ระหว่างที่ดัดนั้น ก็ต้องเอามือไปจุ่มน้ำร้อนครับ เอ็นจะได้ยืด ฟังดูเหมือนขำๆ แต่จริงนะครับ... (ที่จริงแล้ว ช่วงที่แผลยังไม่หายสนิท ห้ามให้แผลโดนน้ำเลยนะครับ ต้องใส่ถุงมืออาบน้ำ... แต่ตอนที่ทำกายภาพบำบัด แผลสนิทแล้วครับ...) ระหว่างที่ดัด ก็ได้ยินเสียงเอ็น ค่อยๆยืดออกครับ ดัง ปึ้ด... ปื้ด... ปื้ด... ทั้งเจ็บ ทั้งเสียวครับ แต่ก็สนุกดี... ทำอย่างนี้อยู่ ประมาณเดือนกว่าๆ จากมือหงิกๆ แข็งๆ ก็กลับมาขยับได้ดังเดิมครับ... ส่วนอาการไม่รู้สึกที่นิ้วกลางนั้น หมอให้วิตามินมาครับ สำหรับบำรุงเส้นประสาท...
หมอบอกว่า เดือนนึง เส้นประสาทจะซ่อมตัวเองได้แค่ 1 มิลลิเมตร... หมออธิบายละเอียดมาก คงเห็นผมกังวล... ถามหมอใหญ่เลย ว่ามันจะกลับมารุ้สึกได้อีกหรือเปล่า(ตอนนั้นเสียวว่ามันจะเป็น ตลอดชีวิตมากครับ)... ซึ่งตอนนี้ ถึงนิ้วกลางของผมจะไม่สามารถรับรู้ได้ 100% เหมือนก่อน... แต่ก็ดีขึ้นมากแล้วครับ ใช้เวลา 3 ปี ตอนนี้นิ้วกลาง ไม่รู้สึกแค่ 1/2 ของซีกซ้าย ของนิ้ว... จากเมื่อก่อน ไม่รู้สึกตั้งแต่ โคนนิ้วขึ้นไปเลย... แต่ก็มีช๊อตงงๆในชีวิตอยุ่บ้าง เช่นบางทีผมถือแก้วน้ำร้อน ที่ร้อนมากๆ หรือเย็นมากๆ... นิ้วกลางผมจะไม่รุ้สึกร้อนอะไรเลย แต่จะรู้สึกร้อน/เย็น แถวๆโคนนิ้วแทน... (เพราะมันถ่ายความร้อนมาถึงโคนแล้ว แต่นิ้วมันไม่รุ้สึกอ่ะ)... นับว่าเป็นความรุ้สึกที่ประหลาดมากครับ... เรื่องหลอนๆอีกอย่าง ที่เกิดขึ้นกับผมก็คือ มีอยุ่วันหนึ่ง ช่วงแรกๆที่เพิ่งหัดอาบน้ำใหม่ๆ...
หลังจากเช็ดตัวเสร็จจนแห้ง ผมก็กำลังจะเดินมาใส่เสื้อผ้า... ระหว่างที่เดินอยุ่นั้น ผมรุ้สึกว่า บริเวณปากแผล มีของเหลวอุ่นๆ กำลังไหลออกมาจำนวนมา... ผมหลับตา คิดในใจว่า เชี่ยแผลปริแหงเลย ไม่อยากลงไปดูเล้ยเว้ยยยย... หันลงไป... ไม่มีอะไรเกิดขึ้นครับ!...
ผมพลิกมือดู ซ้ายขวา ไม่เห็นมีน้ำอะไรไหลทั้งสิ้น...
ยังงงอยุ่ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เข้าใจว่าเส้นประสาทคงทำงานผิดพลาด... เป็นอย่างงี้บ่อยมากๆ... แต่ทุกครั้งที่เห็น ก็หันไปดูทุกครั้งเลย กลัวแผลเปิดจริงๆ... จบแล้วครับ ห้วนๆอย่างงี้เลย :D ไม่มีมุขตอนจบ ขอโทษทีนะ 555 อยากแบ่งปันประสบการณ์เฉยๆ...
อุบัติเหตุป้องกันได้ ถ้าเราไม่ประมาทนะครับ...
รัก และ เป็นห่วงเสมอครับ... ARCHITRAX February 17 นมฝักบัว***คำเตือน***
เนื้อหาในตอนนี้ มีภาพที่ไม่เหมาะสมกับเด็ก คนชรา สตรีมีครรภ์ และ คนจิตอ่อน เพราะฉะนั้น ถ้ารู้ตัวว่าไม่ชอบ ข้ามไปเลยโลด... เมื่อประมาณ สาม - สี่ ปีที่แล้ว...
ได้มีปรากฏการณ์ประหลาดเกิดขึ้นบนโลกอินเตอร์เน็ต... มันเริ่มต้นที่เว็บบอร์ดแห่งหนึ่ง ที่ชื่อว่า "หลุดโลก"...
เว็บบอร์ด อโคจร ในตำนานที่ขึ้นชื่อในเรื่องอิสระในการโพสต์... ไม่ว่ากระทู้จะมีความหยาบคายมากมายแค่ไหน... จะมีคนโพสต์ภาพโป๊ในระดับ hardcore เสียเท่าไหร่... Webmaster ก็ไม่เคยสนใจ ไม่เคยคิดจะลบ... และวันนึง ก็มีกระทู้ประหลาดถูกตั้งขึ้น...
ในกระทู้นั้น มีภาพภาพหนึ่งถูกโพสต์อยู่... ในกระทู้นั้นไม่ได้ระบุชื่อภาพไว้ แต่หลังจากวันนั้น มันก็ถูกเรียกว่า "นมฝักบัว"...
ภาพภาพนี้ ส่งผลกระทบอย่างรุนแรงกับผู้ที่ได้เห็น... มันเป็นภาพของหน้าอกผู้หญิง... ที่ถูกตัดต่อให้ดูเหมือนว่า ถูกเจาะทะลุเป็นโพรงโดยสิ่งมีชิวิตขนาดเล็ก รูปร่างเหมือนเมล็ดฝักบัว... (สาบานได้ว่า ระหว่างที่ผมพิมพ์ไป ขนลุกไป... ในหัวผมก็มีภาพมันขึ้นมาแทรกเป็นระยะ) ภาพนี้ไม่ได้ดูแหยะ เละเทะ เห็นเครื่องในอย่างเว็บ rotten...
ภาพนี้ไม่ได้ถูกตัดต่อจนเนียนเหมือนจริง แต่ถูกตัดต่อแบบหยาบๆ ดูยังไงก็รู้ว่าของปลอม... แต่เพราะเหตุใดไม่ทราบ มันถึงส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อจิตใจของผู้ที่ได้เห็นมันเกือบทุกคน...
และ มันก็ฝังตัวเองเอาไว้ในสมองของเรา กลายเป็นภาพติดตา ชวนให้นึกถึงเป็นเดือนๆ... ผมไม่แน่ใจว่าคนทำคือใคร คนไทยหรือไม่ เป็นคนเดียวกับที่เอามันมาโพสต์หรือเปล่า...
และอันที่จริง มันมีจุดประสงค์อะไรกันแน่... ฤา จะเป็นงาน art... ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ผมขอชื่นชมในความเก่งกาจของผู้ที่ทำมันขึ้นมา...
ที่สามารถทะลวงเข้าไปในจิตใจส่วนลึกๆของคนส่วนใหญ่ และเก็บข้อมูลความรู้สึก"ยี๋ๆๆๆๆๆ ขนลุก ไม่เอาแล้ว ไม่อยากดูแล้ว อ่าาาา"... กลับมาสร้างเป็นกายภาพได้อย่างยอดเยี่ยม... ก่อนที่จะไปชมภาพนี้กัน...
ผมขอเล่าปรากฏการณ์หลังจากที่ภาพนี้ได้ถูกเผยแพร่ให้ฟังต่อ... หลังจากที่ภาพนั้นถูกโพสต์ในเว็บหลุดโลก...
ผู้คนในนั้น ต่างก็ชอบอกชอบใจ ในความเลวร้ายของมัน พากันโพสต์กระทู้แกล้งคนอื่น... ทำทีว่ามีภาพโป๊ข้างใน และเปิดมาแล้วเจอ นมฝักบัว เข้าไปเต็มๆ... หนักเข้าๆ ก็เกิดภาวะความเครียดเกิดขึ้นในเว็บบอร์ด... ผู้คนเริ่มโกรธแค้นใครก็ตามที่นำภาพนี้มาโพสต์ และด่าทอกันอย่างสาดเสียเทเสีย... จนสุดท้าย webmaster ที่ปรกติจะ chill มาก ต้องออกมาลบกระทู้ที่มีภาพนี้ทิ้งออกไปจนหมด... และคอยตาม check กระทู้ที่เกิดขึ้นมาใหม่ๆรายวัน ทุกกระทู้ เพื่อไม่ให้มีการโพสต์รูปนี้ขึ้นมาอีก... และแล้วมันก็ถูกแบนในเว็บหลุดโลก! (ได้ไงวะ!!! สงสัย webmaster ก็คงรู้สึกแย่กับภาพนี้เหมือนกัน) หลังจากนั้นมาไม่นาน มันก็ถูกเผยแพร่ออกไปในวงกว้าง สู่เว็บพันทิพย์...
แรกๆมันปรากฏกายอยุ่ ณ ห้องหว้ากอ (ห้องวิทยาศาสตร์ แบบขำๆ) ในเนื้อหาประมาณว่านี่คือของจริงหรือของปลอม... แน่นอนที่มันจะทำร้ายจิตใจคนพันทิพย์เช่นกัน... หลังๆก็เกิดกระทู้ลักษณะเดียวกับที่หลุดโลก นั่นคือกระทู้หลอกให้เข้ามาดู นมฝักบัว เช่นกัน... และมันก็เดินทางออกไปตามห้องต่างๆของพันทิพย์ เกิดกระทู้นี้แบบนี้เต็มไปหมด... ในที่สุดภาพนี้ก็ถูกแบนไปเรียบร้อย... หลุดโลกยังไม่รอด แล้วที่นี่จะเหลือเหรอ... หนักข้อที่สุดก็คือ ผมเคยลอง search ภาพด้วยคำว่า นมฝักบัว ใน google ขึ้นมา...
ภาพ นมฝักบัว ในตำนานนั้นก็ปรากฏกายขึ้นมาสิบกว่าภาพในหน้าแรกนี้เอง!!! สุดท้ายมันก็ถูกจับยัด FWD mail โดยมีเนื้อหาแถมไปด้วยว่า...
เป็นอาการของสาวๆที่ชอบใส่เสื้อในสกปรก... พิมพ์มาเสียยาวเหยียด...
ถ้าจะไม่ให้ดูภาพก็กระไรอยู่... แต่ครั้นจะใส่มาตั้งกะทีแรก ก็คงไม่เหมาะ ดูสรรพคุณมันเยอะขนาดนี้... ผมจึงนำภาพนี้ลงมาไว้ข้างล่างสุด เพื่อว่าถ้าคุณไม่อยากดูมัน ก็จะได้ไหวตัวทัน ไม่ต้องกด link ข้างล่างนี้... เอาล่ะครับ ถ้าคุณพร้อมแล้ว และแน่ใจว่า ไม่ใช่ เด็ก คนชรา สตรีมีครรภ์ และ คนจิตอ่อน... เลื่อนลงไปดูกันเลยครับ... คนที่เล่นเน็ตอย่างจริงจังมาแล้ว ห้าปีอย่างต่ำ...
คงจะแอบยิ้มมุมปากแล้วล่ะสิ ว่าผมจะพาคุณไปดูความเลวร้ายของมันอีกรอบแล้ว... ทั้งๆที่คุณใช้เวลาตั้งนาน กว่าจะสลัดมันออกจากหัวได้... (ตอนนี้คงมีภาพวนๆอยู่ในหัวแน่ๆเลย) ตามไปดูที่นี่ครับ >>> http://arch70.com/picpost/picture/0017_16.jpg
รีบๆดู รีบๆปิดครับ... มันเลวร้ายกว่าที่คุณคิด... หลับฝันดีนะครับ... ARCHITRAX February 05 ทำไงดีวันนึง...
คุณอยู่บนรถไฟฟ้า...
หลับๆ ตื่นๆ...
รถไฟฟ้า มุ่งหน้าไปทองหล่อ...
ระหว่างทาง รถจอดที่อนุสาวรีย์...
คุณมองขึ้นไปเห็นผู้หญิงท้องคนหนึ่ง เดินเข้ามาในรถ...
คุณเป็นพลเมืองดี แน่นอนคุณลุกขึ้นยืนโดยไม่ต้องใช้เวลาไตร่ตรอง...
กำลังจะเดินก้าวเข้าไปสะกิดผู้หญิงคนนั้น...
วินาทีที่นิ้วของคุณ กำลังจะเข้าไปแตะโดนตัว...
คุณเหลือบมองไปเห็นพุงของผู้หญิงคนนั้น...
...................
มันคือไขมัน!!! ไม่ใช่เด็ก!!!...
"ผู้หญิงคนนี้ ไม่ได้ท้อง!!! แค่อ้วนเฉยๆงั้นเหรอ!?..."
...................
คุณหันหลังกลับไปมอง ที่นั่งของคุณเมื่อตะกี๊นี้...
ยังว่างอยู่...
สาวๆ สวยๆที่ยืนอยู่บริเวณนั้น หันมามองคุณด้วยความสงสัย+คาดหวัง ว่าคุณจะโชว์แมนลุกให้ใคร...
คนที่ยืนรอจะเข้าไปนั่งที่ของคุณ ก็มีอยู่เยอะไม่แพ้กัน...
แต่ที่บ้าบอมากๆก็คือ...
ไม่มีเด็กยืนซักคน!!??...
คุณจะทำอย่างไร!!!
1. เดินกลับไปนั่งที่ตัวเองเมื่อกี๊ โชว์หน้าด้าน...
2. ฝืนสะกิดผู้หญิงคนนั้น มานั่งเนียนๆไป...
3. ยืนนิ่งๆทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น กูลุกของกูเฉยๆ ใครจะนั่งก็ช่าง...
4. เดินลงสถานีนี้เลย ยังไม่ถึงช่างมัน ไปคันหน้าละกัน...
ARCHITRAX
SURF SAFE |
|
|
