ถ้าคุณคิดว่าวันนี้เป็นวันที่แย่แล้ว ลองฟังเรื่องนี้ดู...

 

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชายคนหนึ่งต้องส่งงานอาจารย์ตอนเช้า...
เค้าตั้งนาฬิกาปลุกไว้ตอน 7 โมง เผื่อเวลาเดินทางไว้เรียบร้อย...
ส่วนงานการก็ทำเสร็จสมบูรณ์มาตั้งแต่เมื่อคืน...
สิ้นเสียงนาฬิกาปลุก เค้าเดินไปอาบน้ำ และรีบกลับมาแต่งตัว เพื่อเตรียมออกไปส่งงานให้ทัน ตอน 9 โมง...
เค้าเดินขึ้นไปบนรถประจำทาง และกะว่าจะนอนหลับซักงีบเอาแรง จนถึงที่คณะ...

 

ฟังดูแล้วก็คงไม่น่าจะมีอะไรผิดปรกติแล้วล่ะมั๊ง...
ยกเว้นแต่ว่า...

 

เค้าตื่นขึ้นมา งัวเงียๆ ภาพที่เห็นคือ คนแน่นเอี้ยดเต็มรถ...
ในตัวรู้สึกร้อน คอแห้งผาก ไม่รุ้เพราะเพิ่งตื่นนอน หรือ อากาศห่วย...
หันไปดูนอกหน้าต่าง พบกับวิว ทิวทัศน์ที่ไม่เคยเห็นมาก่อน...
ที่นี่มันที่ไหนกันนะ???...
เค้าค่อยๆลำดับเรื่องใหม่ ตั้งแต่ก่อนจะหลับไป...

 

เหี้ย!!! กูนั่งรถผิดนี่หว่า!!!...

 

วิวทิวทัศน์ เต็มไปด้วยตึกแถวใน Scale ที่ดูก็รุ้ว่าอยุ่ชานเมือง...
ตึกวางสลับอยุ่กับที่โล่ง ทิ้งร้าง มีหญ้าขึ้นมากมายเป็นระยะๆ...
ตอนแรกเค้าคิดจะวิ่งลงจากรถบัดเดี๋ยวนั้น แต่ด้วยความที่ต้องรักษาฟอร์ม...
จึงต้องค่อยๆนวยนารถ เดินลงมาจากรถ โดยปล่อยให้รถวิ่งผ่านป้ายรถเมลล์ไป 2 ป้ายก่อน...
ในจังหวะนั้น เป็นใครก็คงต้อง taxi อาจจะพอแก้ไขสถานการณ์ทัน...
8 โมงแล้ว แท๊กซี่รีบบึ่ง มุ่งหน้าไปยังที่คณะทันที
"อืมมม... ถึงจะซวย แต่อย่างน้อยงานกูก็เสร็จล่ะวะ"

 

...

 

 

เดี๋ยวก่อน...

 

...

 

งานกูอยุ่ไหนวะ!!! ?????...

ลืมไว้บนรถเมลล์เหรอ ไม่น่าจะใช่!!??? คิดดีๆก่อนๆๆๆๆ....
ไอ้เหี้ยยยยย ลืมไว้อยุ่หน้าบ้านนนนน...

 

ในมือควักโทรศัพท์ขึ้นมาทันที กดไปเบอร์บ้าน...
หวังว่าน้องสาวอาจจะยังอยุ่ที่บ้าน จะขอให้ช่วยเอาออกมาให้หน่อย...
แต่ไม่เป็นผล น้องไม่รับ... โอเค งั้นอย่าคิดให้เสียเวลาเลย รีบกลับไปเอาดีกว่า ยังทันๆ...

แท๊กซี่รีบบึ่งกลับไปที่บ้านของเขาทันที ในจิตใจนั้นเต็มไปด้วยความปวดร้าว...
โกรธ และ อยากจะลงโทษตัวเองมากๆ ให้มันสาสมแก่ใจในความโง่เง่า เต่าตุ่น...
รถจอดเทียบหน้าบ้าน ควักตังค์ให้แท๊กซี่ แล้วรีบวิ่งเข้าไปในบ้าน...

 

เชื่อไม๊ครับ!!! ลืมเอากุญแจออกมาจากบ้าน!!!!!!...

 

เค้าโกรธตัวเองมาก อยากจะเอาหัวโขกพื้นให้ตายไปตรงนั้น แต่ก็ยังไม่มีแฟน และ ไม่ได้ทดแทนคุณพ่อแม่ เลยทำไม่ได้...
โอเคๆ ใจเย็นๆ ค่อยๆหาวิธีไป ลองโทรหาน้องซิ เผื่อออกไปยังไม่นาน อาจจะให้กลับมาเอากุญแจให้ก็ได้...

 

ตืด ตืด ตืด...

ไอ้เหี้ยยยย แบตหมด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

ภาพสุดท้ายบนมือถือคือ นาฬิกา ที่ล่วงเลยมาถึง 8.50 แล้ว...
เค้าคนนั้น ยืนสงบนิ่ง ตัวชา หมดอาลัยตาอยาก อยุ่หน้าบ้าน ประหนึ่ง ไม้ยืนต้นแก่ที่ตายไปเป็นเวลานาน จนกลายเป็นหิน...

 

บอกตัวเองไว้ครับ ว่าวันนี้ยังดี...
ชีวิตมันก็อย่างงี้แหละ...

 

SURF SAFE...
ARCHITRAX...