| ป่าน's profileCyber Space...BlogLists |  Tools  Help |
|
September 13 ย้ายไปอยู่บ้านหลังใหม่นะครับทุกคน เนื่องด้วย spcae live มันช้าเหลือเกิน และ การโพสต์รูป โพสต์อะไรก็แสนยาก เลยคิดว่าจะย้ายถิ่นฐาน ไปอยู่เว็บของตัวเองเสียทีครับ ซึ่งก็คงจะเน้นที่การ post รูปวาดเป็นหลักอ่ะนะครับ และอาจจะมีเพื่อนๆที่รักการขีดเขียน มาแจมๆกันเน้อ ถ้าคิดถึงกัน ก็แวะไปหาได้ที่นี่น๊าาาา...า...า... mangarchitrax 0.1 beta >>> http://arch70.com/blog/ ปล. ย้ายบ้านเฉยๆจ้า ไมได้แปลว่าจะจากกันไปไหนนะ บ้านนี้ก็ยังอยู่เหมือนเดิม ไว้มาจอยกันๆใหม่เน้อ โชคดีทุกคน... July 25 ไม่เจอกันนาน เอารูปมาอวดไม่ได้เจอกันนานเลยครับทุกคน...
ยังเข้ามาอยุ่กันไม๊เอ่ย?
ผมเคยดูถูก และ เหยียดหยาม paintbrush ตลอดช่วงเวลาหลายปีที่ผ่านมา...
เมื่อไม่นานมานี้ ผมพบว่ามันเป้นโปรแกรมที่เจ๋ง 555555...
เพราะมันวาดแบบเร็วๆได้ โดยที่ถ้าไม่เนี๊ยบ ก็ไม่มีใครสน...
(ถ้าทำ photoshop ระดับนี้ คงโดนชาวบ้านประนามเละ)
ขณะที่กำลังวาดไปพลาง ซึ้งไปพลาง ก็ฉุกคืดถึงตอนเด็กขึ้นมาได้...
ว่าเราก็เคยรัก และ ชื่นชม paintbrush มาก่อนนี่นะ...
ไม่น่าไปดูถูกมันเล้ยยย
   
May 09 manga studioเมื่อสมัย10กว่าปีที่แล้ว (อู้หู... นานจัง)
ผมเป็นแฟนแมกกาซีนการ์ตูน ฉบับนึงครับ ชื่อว่า ไทคอมมิค
สารภาพว่า ตอนนั้น แอบคิดในใจว่าอยากเป็นนักเขียนการ์ตูน แบบคุณตาโปน ที่เขียนเรื่องตะกร้อเลยล่ะครับ
แต่ก็เก็บความรู้สึกลึกๆนี้ไว้ ไม่กล้าบอกป๊า ม๊า เพราะกลัวจะหาว่าไม่จริงจังกับชีวิต
อย่างไรก็ตาม ป๊าม๊า ก็สนับสนุนให้ผมวาดการ์ตูนเป็นงานอดิเรกมาตลอดครับ
เรียกว่าอุปกรณ์การวาด ป๊าม๊า ก็ซื้อค่อนข้างครบชุด ตามที่เด็กประถมพึงจะใช้เป็น
อุปกรณ์นึงที่สำคัญต่อการวาดการ์ตูนแบบ manga มาก ก็คือ สกรีนโทน ครับ
ขออธิบายคร่าวๆว่า สกรีนโทน ก็คือส่วนที่เป็นสีเทาความเข้มต่างๆกัน ในหนังสือการ์ตูนน่ะครับ
มันจะเป็นสติ๊กเกอร์ที่มีลายจุดๆ ถี่ๆ จนมองเห็นเป็นสีเทา อยู่บนนั้นครับ
ป๊าม๊า ผมก็เป็นพ่อแม่ที่แสนประเสริฐครับ สรรหาของเล่นมาให้ลูกๆที่แสนเอาแต่ใจ
ม๊าผมทำงานรับราชการ กระทรวงเกษตรครับ
จะมีหน่วยงานนึง ที่ทำสำรวจแผนที่ เค้าต้องใช้สกรีนโทน เพื่อนำมาลงโทน ในแผนที่ครับ
ม๊าผมก็อุตส่าไปถามคนที่ทำงานให้ ว่ารุ้จักสกรีนโทนไหม ลูกอยากลองใช้
(โปรดจินตนาการถึง ข้าราชการผู้หญิงที่ทำงานด้านสถิติคนนึงครับ
ไม่ได้มีความรุ้เรื่องงานศิลปะอะไรเลย แต่ต้องไปนั่งตามหา สกรีนโทนให้ลูกชาย)
และแล้วผมก็ได้สกรีนโทน กลับมาใช้ที่บ้านครับ จำได้ว่าสมัยเด็กๆแผ่นเบ้อเร่อเลยครับ
จะตัดมาใช้ก็ลำบาก โต๊ะไฟก็ไม่มีครับ ทำกันแบบงูๆปลาๆ
พบว่า ใช้ยากมากครับ 555 ตอนนั้นยังเด็กครับ ความอดทนน้อย + ฝีมือไม่มี
สกรีนโทนใช้ยาก ก็ไปซื้อหนังสือ สกรีนเทียม ของวิบูลย์กิจมาใช้
(สกรีนเทียม คือ สกรีนที่ดัดแปลงการใช้โดยคนไทย ด้วยวิธีการซีรอกซ์ครับ)
ก็ยากอีกครับ ไม่มีโต๊ะไฟ เอาคัทเตอร์ตัด ก็ตัดพลาด ตัดผิดก็เยอะ
วาดไปวาดมา พาลจะหมดไฟเอาได้ง่ายๆครับ
ผมก็เลยเลิกเป็นนักเขียนการ์ตูนมันซะเลยครับ 555
และแล้ววันเวลาก็ผ่านไป ไวเหมือนโกหก
ที่ปี 2009 ปีที่ microsoft word ใช้ยากกว่า photoshop
ในช่วงที่ผมออกจากงาน ก็ได้เริ่มลองหัดใช้ปากกา GPEN ลองมาเขียนการ์ตูนดู
และก็มีโปรเจคจะทดลองวาดการ์ตูนสั้นซักเรื่องนึงดูครับ
ถ้าไปรุ่งทางนี้ ก็อยากจะทำให้เต็มที่ 555
ผมก็ไปนั่งหาข้อมูลมาครับ ว่ามีอุปกรณ์อะไรจำเป็นต่อการวาดการ์ตูนบ้าง
(คราวนี้มั่นใจว่าสู้แหลก เพราะไปชุบตัวมาในคณะที่ผลิตงานเขียนแบบเป็นว่าเล่น 555)
พบว่ามีสิ่งที่น่าสนใจอย่างนึง นั่นก็คือ
ยุคนี้ พศ.นี้ แล้ว สกรีนเทียมที่ผมรุ้จักมันได้เปลี่ยนไป
จากเมือ่ก่อน ที่ใช้การซีรอกซ์ แล้วนำมาแปะบนต้นฉบับ
ปัจจุบัน เราใช้วิธีการนำมันไปแสกน และนำมาใส่ลงในโปรแกรมชื่อว่า
MANGA STUDIO
จริงๆมันคือโปรแกรมที่ใช้สำหรับตกแต่งภาพครับ คล้าย photoshop
แต่จะพิเศษตรงที่ว่า มันได้ทำเครื่องมืออัติโนมัติ ที่จำเป็นต้องใช้ในการเขียนการ์ตูน
เช่น ไซส์กระดาษ การเว้นขอบ ตกแต่งเส้นปากกา ทำspeed line ถมดำ ทำฉาก โอ๊ย เยอะแยะเลยครับ ที่จะทำได้
แต่พวกนี้มันจะไม่ทำให้ผมเปลี่ยนใจจาก photoshop ได้เลยครับ ถ้าไม่มีเจ้านี่ 5555
TONE ครับ!!
มันใส่โทนลงไปได้อย่างอิสระ!!!
แปะเข้าไปสิ มีเป็นร้อยๆแบบเลย ไม่ต้องไปนั่งหา นั่งซื้อให้วุ่นวายว่าจะเอาแบบไหน
ไม่ต้องมานั่งใช้คัทเตอร์ขูดสกรีน ไม่ต้องใช้โต๊ะไฟให้วุ่นวาย
ลงหมึกเสร็จ ก็เอามาลงโทน ในนี้ได้สบายแฮ
ผิดก็แก้ใหม่ๆๆๆๆๆ ไม่ละเอียดก็ซูมๆๆๆ แก้ๆๆๆๆ สบ๊ายย...
 อันนี้ลองวาดด้วยเมาส์ด้วยซ้ำนะครับ
จะสังเกตได้ว่า เส้นที่ใช้วาดจากโปรแกรมนี้
น้ำหนักจะดูเป็น manga กว่า photoshop illustrator ครับ
แหม่ สมัยนี้นี่มันสะดวกสบายกว่าตอนผมเด็กๆเยอะเลยแฮะ 555
(มิน่า เด็กๆสมัยนี้วาดโดจินกันเก่งๆทุกคนเลย น่าชื่นใจแทนครับ)
ผมเองก็ต้องพยายามฝึกเพิ่มขึ้นอีกด้วยครับ เพื่อไม่ให้ล่าช้าไป
เนื่องจาก 10 ปีที่ผ่านมาผมปล่อยให้เด็กๆ และ เพื่อนๆ ทิ้งห่างไปซะไกล
ถ้าใครมีฝันจะเป็นนักเขียนการ์ตูน แล้วผ่านมาอ่าน
ก็ขอชักชวนให้มาวาดด้วยกันครับ
MANGA STUDIO มันช่วยทำให้อะไรง่ายขึ้นเยอะเลยครับ
อย่าพึงเว้นแม้วันวาน
บอมิจารสักเส้นเดียว
architrax April 18 วันเกิดฉันอยากเขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้มานานแล้วครับ February 04 ฝันดี"ราตรีสวัสดิ์ นอนหลับฝันดี..." December 06 เรื่องเฉพาะทาง สำหรับผู้รักการ์ตูนเรื่อง โจโจ้ เท่านั้นครับ ระวังอ่านไม่รู้เรื่องระหว่างที่ผมกึ่งหลับ กึ่งตื่น เคลิ้มๆอยู่...
อยู่ดีๆก็มีฉากนี้เข้ามาปะทะในหัวครับ...
...
นิจิมูระ เคโจ ผู้อาภัพ...
พ่อของเขาเป็นชายที่ขายวิญญาณให้กับปีศาจผีดูดเลือด เพื่อแลกกับเงินทอง...
จนต้องติดเชื้อประหลาด ที่ทำให้รูปร่างภายนอกอัปลักษณ์...
และสูญเสีย ความสามารถที่จะตายไป...
ถึงแม้ร่างกายจะถูกทำลายไปเท่าใด ก็จะกลับคืนสู่สภาพเดิมในทันที...
นิจิมูระ เชื่อว่าพ่อของตนนั้น สติฟั่นเฟือนไปพร้อมกับร่างกายที่ไม่มีวันกลับมาเหมือนเดิม...
ภาพร่างเน่าเปื่อยของพ่อตน คลานไปที่หีบสมบัติ เพื่อค้นหาความว่างเปล่าภายในนั้น ซ้ำแล้วซ้ำเล่า โดยไร้จุดหมาย และไม่สนใจใยดี สิ่งรอบตัว...
ทิ่มแทงหัวใจของเข้ามาอยุ่หลายปี ความหวังของเขา มีเพียงหาใครซักคนที่มีความสามารถที่จะ จบชีวิตที่แสนทรมานของพ่อเขาได้เท่านั้น!!!...
ฮิงาชิคาตะ โจสุเกะ ตัวเอกใน jojo ภาค 4
ต่อสู้กับนิจิมูระ เพื่อยับยั้งการสร้าง "ผู้ที่มีความสามารถ ในการฆ่า" ที่เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆในเมือง โมริโอ...
ขณะที่ต่อสู้กันยังไม่รู้ผลแพ้ชนะ โจสุเกะอาศัยจังหวะ เข้าถึงตัวของพ่อนิจิมูระ...
และใช้ความสามารถพิเศษของตน ทำการ 'ซ่อมแซม' หีบที่พ่อของ นิจิมูระ กำลังค้นหา 'บางสิ่ง' อยู่...
ด้วยความสามารถในการ 'ซ่อมแซม' ของ โจสุเกะ ทำให้สิ่งของที่เคยอยู่ภายในหีบ กลับมาเป็นดังเดิม...
โจสุเกะตั้งใจจะแสดงว่า การที่พ่อของ นิจิมูระ พยายามค้นหาในหีบสมบัติ ตลอดหลายปีที่ผ่านมานั้น ต้องมีความหมายบางอย่าง...
สิ่งที่พ่อของ นิจิมูระ ค้นหาอยู่ นั่นก็คือ...
เศษรูปถ่าย สมัยเด็กๆ ของ นิจิมูระ...
พ่อของเขาไม่ได้ฟั่นเฟือนไป!!! และยังจดจำลูกชายของตัวเองได้เป็นอย่างดี!!!
"ถ้าคิดจะหาวิธีที่จะทำลายน่ะ ไม่รู้จักหรอก แต่ถ้าจะหาวิธี 'รักษา' ล่ะก็ พอจะมีวิธีอยู่..."
ประโยคเท่ๆโผล่มา 1 ดอก...
โจสุเกะ เป็นตัวเอกที่มีความสามารถในการ "รักษา"
(anti คาแร็คเตอร์พระเอกทุกตัวเลย ในยุคนั้น อินดี้หนักมาก...)
เท่สุดตีนนนนน... November 03 ความฝันของผีเสื้อนิทานเต๋าเรื่อง ความฝันของท่านจวงจื่อ...
คงเป็นที่รู้จักกันดีของหลายๆคน... ท่านจวงจื่อ นักปราชญ์ลัทธิเต๋า ครั้งหนึ่ง เคยนอนหลับ ฝันไปว่า...
ตัวเองเป็นผีเสื้อ ออกโบยบินอย่างเพลิดเพลินในสวนดอกไม้... โดยที่ขณะฝันอยุ่นั้น ท่านจวงจื่อไม่รู้ตัวเลยว่า นี่เป็นแค่ความฝันของมนุษย์
แต่คิดว่า ตนนั้นคือผีเสื้อจริงๆ... ...
ฉับพลันที่ตื่นขึ้นมา จึงได้รู้สึกว่า ความรู้สึกเมื่อกี๊เป็นเพียงความฝัน...
แต่เราจะแน่ใจได้อย่างไรว่า เราคือมนุษย์ที่ฝันว่าเป็นผีเสื้อ...
หรือว่าตอนนี้ เราเป็นแค่ผีเสื้อที่ฝันว่าได้เป็นมนุษย์... ...
หลายครั้งที่ผมนอนหลับฝันไป และคิดว่าตนเองดำเนินไปตามบทนั้นๆจริงๆ...
หลายครั้งเรารุ้สึกว่า เอ๊ะ ทำไมมันช่างสมจริงสมจัง ขนาดนั้น... หรือสมองเรา สามารถจำลอง โลกเสมือนออกมาได้ละเอียดขนาดนั้นเลยเหรอ... เช่น generate หน้าตาคน...
สถาปัตยกรรม... logic ของความคิดของตัวละครอื่นๆในฝัน... และ สถานการณ์ต่างๆ... ที่มีความซับซ้อนมากมาย... หลายครั้งที่สิ่งของต่างๆ มันสวยงามด้วย ! นี่เราสามารถคิดได้ในคืนเดียวหรือนี่!?... ...
แต่ก็เคยอ่านข้อมุลจาก internet มาบ้างว่า...
จริงๆถ้าเราฝัน และ ตื่นขึ้นมา ให้ลองบันทึกเรื่องราวต่างๆ และ ภาพที่เราเห็น ทันที... จะำพบว่า บางทีมันอาจจะไม่ได้เรื่องเอาซะเลย... logic ก็จะผิดพลาดจากความเป็นจริงไปหมด (เช่น ตำรวจ อาจจะใส่ชุดสีแดงคาดเขียว ใช้ซีดีร่อนเป็นอาวุธ และ เลือกจับคนร้ายเฉพาะอายุ 35 ขึ้นไป) ไอ้ที่คิดว่าสวยนักหนาตอนฝัน ก็แทบจะดูไม่ได้ หรือบางทีเราก็จะไม่สามารถรับรุ้ฟอร์มมันได้ด้วยซ้ำ (รับรู้แค่ว่ามันสวย แต่ไม่มีรูปร่าง) ความลึกลับของความฝันนี่ มันช่างน่ามหัศจรรย์เสียจริงๆ...
เลยไม่รู้สึกสงสัยเลยว่าทำไมท่านจงจื้อ ถึงปักใจเชื่อ และ รุ้สึกสับสนระหว่างโลกสองใบนี้... (ซึ่งจริงๆ โลกแห่งความจริง ที่กำลังพิมพ์ blog อยู่นี้ logic อาจจะเห่ยเหมือนกันในโลกแห่งความฝัน แต่สมองเราตอนนี้ตัดสินหนิ ว่า logic นี้มันถูก) อย่างไรก็ตาม ยังมีวิธีการฝึกฝน เพื่อที่จะให้เราสามารถรู้ตัวเวลาฝันได้...
วิธีง่ายๆ เบื้องต้นก็คือ หัดจดบันทึกความฝันทุกๆเช้า ทันทีที่ตื่น... และ ฝึกการดูนาฬิกา และ หนังสือ ในฝัน... ตามข้อมูลที่อ่านมา บอกไว้เหมือนว่า การดูนาฬิกา หรือ อ่านหนังสือ ในฝัน... หากทำอย่างนั้นสองครั้งติดต่อกัน จะให้ผลไม่เหมือนเดิม... ถ้ารู้ตัวดังนั้น ว่าฝันแล้ว ก็ให้ลองควบคุมความฝัน...
อาจจะลองด้วยการสมมติเหตุการณ์ที่อยากให้เกิดขึ้น ขึ้นมา แล้วลองควบคุมดูครับ ว่ามันจะมาไม๊ ในฝัน... ...
อย่าลืมดูนาฬิกาสักสองครั้งก่อนนอนนะครับ วันนี้...
ไม่แน่คุณอาจจะตื่นขึ้นมาเป็นแมลงทับก็ได้... ...
ฝันดีครับ... October 01 untitle 02กำลัง sketch แบบร่างอยู่ดีๆ...
 เหลือบไปเห็นอะไรไม่รู้อยุ๋บนกระดาษ...
 เอ๊ะ!? อายัย...
 !?...
 !!!!!!!!!!!!!...
 architrax
surf safe August 24 ลูกชิ้น สีชมพูไม่กี่วันที่ผ่านมา ผมไปกินก๋วยเตี๋ยวร้านหนึ่ง กับพี่ๆ เพื่อนๆ ที่ออฟฟิศ...
ชื่อร้านว่า ตังเม้ง อยู่แถวๆ ปากซอย สุขุมวิท 49 ครับ...
เมนูวันนั้นได้แก่
1. บะหมี่แห้ง ของผมเอง 1 ชาม
2. เกาเหลา เย็นตาโฟ กินรวมกัน 1 ชาม
ไม่มีอะไรผิดปรกติ จนกระทั่ง
ผมคีบลูกชิ้นจากชามเย็นตาโฟ มาวางไว้ที่ชามบะหมี่ของผมเอง
 !? ลูกชิ้นหายไปไหน!!! ใครขโมยไปฟระ!!? architrax July 29 ปลาหมึก
============================================================================================= ============================================================================================= ============================================================================================= ============================================================================================= ============================================================================================= ============================================================================================= ============================================================================================= ============================================================================================= July 26 วิธีง่ายๆ สำหรับคนที่อยากจะบิน... เพียงแค่ให้ Tinker bell โรยผงวิเศษลงบนตัวของเรา...
แล้วก็คิดแต่เรื่องที่ทำให้เราสุขใจ เช่น การได้ของขวัญในวันปีใหม่...
เท่านี้เราก็จะบินออกไปได้แล้วครับ...
SURFSAFE
ET July 06 ป้ายรถเมลล์ ป้ายรถเมลล์ แถวๆ แยกวงศ์สว่าง ครับ...
จริงๆแล้ว มันคือป้ายรถเมลล์ที่ไม่มีที่นั่ง...
แต่ใครก็ไม่รู้ เอาเก้าอี้ไปวางไว้ให้...
น้ำใจงามดีแท้... June 25 เร็วในวงการสถาปนิก...
การปรากฏตัวของโปรแกรมช่วยดราฟงาน อย่างเช่น autoCAD นับว่าช่วยทุ่นแรงสถาปนิกลงไปเยอะ...
ไม่ใช่เพียงแค่การทำงานจะแม่นยำขึ้นเท่านั้น...
แต่ยังสามารถทำให้เราผลิตงานออกมาได้รวดเร็วขึ้นไปอีก...
เช่น การเคลียร์แบบบ้านหลังนึงอย่างคร่าวๆให้เสร็จ...
อาจจะใช้เวลาแค่เพียง 1 - 2 สัปดาห์...
แต่ถ้าดราฟมือล่ะก็... ไหนจะผิด ไหนจะแก้ ไหนจะงง ไหนจะ scale คงเสียเวลาไม่น้อย...
แต่เชื่อไหมว่า เราไม่ได้ทำงานน้อยลง...
เราสามารถทำงานได้เยอะขึ้น ในเวลาทำงานเท่าเดิม...
เยอะขึ้น เร็วขึ้น เยอะขึ้น เร็วขึ้น...
..................
เมื่อไม่กี่วันมานี้ ญาติของผม ซื้อ iphone มาให้เครื่องนึง...
ผมดีใจมาก โทรศัพท์ที่แสนฉลาดเครื่องนี้ ทำให้ผมสามารถ check email ได้จากตัวมันเองเลย โดยไม่ต้องมาใส่พาสเวิร์ด หรือพิมพ์ url ทุกครั้ง...
เพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัส...
และบางที ก็สัมผัสไปอย่างรวดเร็วโดยสมองไม่ทันคิดด้วยซ้ำ...
เช้าวันนี้ ขณะที่ผมกำลังจะ login ผ่าน PC ที่ office เพื่อเข้าไป check email...
ผมคิดขึ้นมาในใจแว๊บนึงว่า...
"เฮ้ มันเสียเวลานะ ที่มานั่งกด url ใส่ password ทุกครั้งแบบนี้ ทำไมเราไม่ check email ผ่าน iphone เลยล่ะ"
ว่าแล้วผมก็หยิบมันขึ้นมากด check mail เร็วกว่าจริงๆด้วย...
ชีวิตผมก็เคลื่อนที่เร็วขึ้นไปจากเดิมหลายวินาทีแล้ว...
คนเราก็พยายามที่จะใช้เวลา 24 ชม. ทำอะไรให้ได้หลายอย่างเพิ่มขึ้นไปอีก...
มาดูกันต่อไปครับ ว่าชีวิตเรามันจะเร็วไปได้ถึงไหนกันน้อ...
architrax
surf safe June 17 แก้วมังกร =====================================================================================================
 =====================================================================================================
 =====================================================================================================
 =====================================================================================================
 =====================================================================================================
 =====================================================================================================
 =====================================================================================================
 =====================================================================================================
 June 01 พิธีการประชุมแกรนด์ฮาวด์เสือ : แพ๊ค แพ๊ค แพ๊ค!!!...
ลูกเสือ : แพ๊ค!!!...
[ทุกคนมารวมตัวกันเป็นวงกลม เสืออยุ่ตรงกลางวาดมือเป็นวงกลมรอบตัว ลูกเสืออยุ่รอบๆ...
นั่งยองๆ ทำนิ้วสุ้ตายค่ะ จิ้มลงพื้น เพื่อช่วยพยุงไว้ ไม่ให้เวลานั่งแล้วโงนเงน...
พอทุกอย่างพร้อมเพรียงปุ๊บ...]
April 19 ความลับของ iGoogleชั่วโมงนี้ เวลานี้... คงไม่มีใคร ที่ไม่รุ้จักเว็บ Google...
(ผมพูดเวอร์ไป เพราะยังมีอีกหลายคนเหมือนกัน ที่ยังไม่รุจักเว็บ Google)...
แล้ว iGoogle ล่ะ คุณลองใช้หรือยัง...
ถ้ายังเชิญตามนี้ครับ >>> http://www.google.co.th/ig?hl=th
ที่จริง มันก็คือ Google อันเดิมแหละครับ...
ที่มีแถบเมนูเจ๋งๆข้างล่าง ที่เราสามารถเพิ่ม/ลด ปรับตำแหน่ง ได้เอง...
เมื่อตะกี๊ ผมเพิ่งเข้าเว็บ iGoogle แล้วสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง...
นั่นคือ ปรกติ เวลามีเทศกาลสำคัญอะไร Google มักจะเปลี่ยนโลโก้ของบริษัท ให้เข้ากับเทศกาลนั้นๆ...
เช่น สรงกานต์ // คริสมาส // วันกิดคนสำคัญ // วันสำคัญ ฯลฯ...
ซึ่งก็มีคนแอบติดตามอยุ่มานาน และคอยตาม Save โลโก้ของ Google มาตลอด...
แต่ใน iGoogle ไม่เคยมีการเปลี่ยนสัญลักษณ์อะไรเลย...
ผมนึกสงสัยว่าทำไม และลอง Save โลโก้ของ iGoogle ลงมาดุในเครื่อง...
ผลปรากฏว่า แทนที่จะได้รูปโลโก้ของ iGoogle เปล่าๆ ตามที่เห็นในเว็บ...
ผมกลับได้รูปนี้มาครับ...
April 15 ฝันร้าย 02
|
|
|
